Πριν βρεθούμε όλοι αιχμάλωτοι της πανδημίας του COVID-19, μια άλλη πανδημία κυριαρχούσε και εξακολουθεί να κυριαρχεί στον κόσμο μας, η παχυσαρκία.  Ορισμένοι επιστήμονες θεωρούν την παχυσαρκία την «πραγματική» πανδημία του 21ου αιώνα καθώς έχει μακροπρόθεσμο και εκτεταμένο αντίκτυπο.

Ένα παχύσαρκο άτομο μπορεί για πολλά χρόνια να μην υποφέρει από τις εξαιρετικά εξουθενωτικές συνέπειες που σχετίζονται με την παχυσαρκία, ωστόσο ο μακροπρόθεσμος αντίκτυπός της δεν πρέπει να κριθεί εσφαλμένα. H παχυσαρκία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου, νοσηρότητας και επιταχυνόμενης γήρανσης. Επίσης, είναι επιβαρυντικός παράγοντας για συνυπάρχουσες παθήσεις, όπως και για τον COVID-19.

Επιπλέον, ο αντίκτυπος της παχυσαρκίας στον χρόνιο πόνο δεν πρέπει να αγνοηθεί. Η παχυσαρκία είναι αρκετά διαδεδομένη σε ασθενείς με χρόνιο πόνο και η παρουσία της λειτουργεί ως επιβαρυντικός παράγοντας για την ανάπτυξή του. Για παράδειγμα, τα υπέρβαρα άτομα αναφέρουν περίπου 20% μεγαλύτερη ένταση του πόνου σε σύγκριση με τα άτομα που έχουν κανονικό βάρος και το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 68% για τους παχύσαρκους. Αποδεδειγμένα, η ένταση του πόνου και η κινητική δυσκολία που σχετίζεται με τον πόνο συνδέεται με τον Δείκτη Μάζας Σώματος, την περίμετρο της μέσης και το ποσοστό λίπους και τη μάζα λίπους. Τέλος, υπάρχει σαφή νευροφυσιολογική σύνδεση μεταξύ του υπερβολικού βάρους και τις χρονιάς φλεγμονής στους παχύσαρκους ασθενείς. 

Ευτυχώς, όμως υπάρχουν και καλά νέα σχετικά με αυτό το θέμα. Μελέτες σε πληθυσμούς χρόνιου πόνου δείχνουν ότι οι παρεμβάσεις για τροποποίηση του σωματικού βάρους (που επικεντρώνονται στην αλλαγή διατροφής ή/και στην αύξηση της σωματικής δραστηριότητας) όχι μόνο οδηγούν σε μείωση του βάρους, αλλά βελτιώνουν τον πόνο, την κινητικότητα, τα συμπτώματα κατάθλιψης, το άγχος και τη ποιότητα ζωής. Έτσι, καταδεικνύεται η σημασία της αντιμετώπισης του υπερβολικού βάρους και της παχυσαρκίας στη διαχείριση του πόνου.

Ιδανικά, η μεταβολή του βάρους ενσωματώνεται στη διαχείριση του πόνου σε μια πολύ-επιστημονική προσέγγιση. Για παράδειγμα ένας φυσικοθεραπευτής υπεύθυνος για την αύξηση της φυσικής δραστηριότητας και την αντιμετώπιση τον συμπτωμάτων του πόνου, και ένας διαιτολόγος υπεύθυνος για την αλλαγή της διατροφής. Ένα πλήρως εξατομικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας και προσέγγισης του χρόνιου πόνου μέσω εξειδικευμένων τεχνικών θα έχει ως αποτέλεσμα τη διατήρηση μιας ποιοτικής κινητικής καθημερινότητας.